Robert Falcon Scott (1868–1912) był brytyjskim oficerem Royal Navy i jednym z najwybitniejszych badaczy polarnych w historii. Jego imię na zawsze zapisało się w annałach eksploracji jako symbol heroicznej walki o zdobycie bieguna południowego. W chwili swojej tragicznej śmierci, w wieku 43 lat, dowodził brytyjską ekspedycją antarktyczną, która jako jedna z pierwszych dotarła do geograficznego bieguna południowego. Był mężem Kathleen Bruce, z którą doczekał się syna, Sir Petera Scotta, znanego działacza ekologicznego. Choć jego życie zakończyło się w dramatycznych okolicznościach, jego dziedzictwo wciąż budzi podziw i jest przedmiotem analiz.
Najważniejsze fakty:
- Wiek: Na marzec 1912 roku miał 43 lata.
- Żona/Mąż: Kathleen Bruce
- Dzieci: Sir Peter Scott
- Zawód: Oficer Royal Navy, badacz polarny
- Główne osiągnięcie: Dowódca brytyjskiej ekspedycji antarktycznej, która dotarła do bieguna południowego.
Podstawowe informacje o Robercie Falconie Scocie
Dane biograficzne
Robert Falcon Scott urodził się 6 czerwca 1868 roku w Plymouth w hrabstwie Devon w Anglii. Był trzecim z sześciorga dzieci Johna Edwarda Scotta i Hannah Cuming. Pochodził z rodziny o silnych tradycjach wojskowych, co naturalnie ukierunkowało jego przyszłą karierę. Swoje życie zakończył w niejasnych okolicznościach, szacuje się, że około 29 marca 1912 roku, na Lodowcu Szelfowym Rossa na Antarktydzie, mając zaledwie 43 lata. Jego śmierć nastąpiła podczas dramatycznego powrotu z wyprawy na biegun południowy, zaledwie około 20 kilometrów od najbliższego magazynu z zapasami.
Pochodzenie i status rodziny
Rodzina Scotta początkowo cieszyła się stabilnością finansową, czerpiąc dochody z rodzinnego browaru w Plymouth. Jednak w latach 90. XIX wieku, w okresie służby Roberta, jego ojciec, John Scott, doświadczył poważnego kryzysu finansowego, co zmusiło go do podjęcia pracy zarządczej w browarze.
Warunki fizyczne
Choć w dzieciństwie Robert Scott był postrzegany jako delikatny, w dorosłym życiu jego warunki fizyczne były imponujące. Według relacji Apsleya Cherry-Garrarda, był silnym mężczyzną o wzroście około 175 cm i dobrze rozwiniętej klatce piersiowej, co z pewnością pomagało mu w trudnych warunkach polarnych.
Życie prywatne Roberta Falcona Scotta
Tradycje rodzinne
Wychowując się w rodzinie z długą historią wojskową, Robert Falcon Scott od najmłodszych lat czuł presję podążania śladami przodków, co niemal naturalnie skłaniało go ku karierze oficera marynarki wojennej.
Odpowiedzialność za bliskich
Po śmierci ojca w 1897 roku i nagłej śmierci brata Archiego w 1898 roku, na barki Scotta spadł ciężar finansowego utrzymania matki i dwóch niezamężnych sióstr. Ta odpowiedzialność za rodzinę była silną motywacją do osiągania kolejnych sukcesów zawodowych i zapewnienia stabilności finansowej.
Małżeństwo i potomstwo
W 1908 roku Robert Falcon Scott poślubił Kathleen Bruce, artystkę i tancerkę. Owocem ich związku był syn, Sir Peter Scott, który w przyszłości stał się znanym działaczem ekologicznym i współzałożycielem World Wide Fund for Nature (WWF), kontynuując dziedzictwo rodziny w innej sferze.
Kariera wojskowa i wczesna Roberta Falcona Scotta
Edukacja i początki w marynarce
Edukację Robert Falcon Scott rozpoczął w szkole Stubbington House, a w 1881 roku, w wieku 13 lat, zdał egzaminy na statek szkoleniowy HMS „Britannia”, rozpoczynając tym samym karierę w Royal Navy jako kadet.
Służba jako midszypmen i przełomowe spotkanie
Po ukończeniu szkolenia w 1883 roku, Scott służył na różnych okrętach, w tym na HMS „Boadicea” w RPA. Kluczowym momentem w jego wczesnej karierze było zwycięstwo w wyścigu kutrów w 1887 roku, które zwróciło na niego uwagę Clementsa Markhama, sekretarza Royal Geographical Society (RGS). Markham, poszukujący obiecujących oficerów do przyszłych wypraw polarnych, dostrzegł w Scocie potencjał.
Specjalizacja techniczna i incydent
W 1891 roku Scott ukończył dwuletni kurs torpedowy na HMS „Vernon”, zdobywając wysokie oceny. Jedynym niewielkim incydentem w jego wczesnej karierze było osadzenie łodzi torpedowej na mieliźnie w 1893 roku, za co otrzymał łagodne upomnienie.
Tajemnicza luka w życiorysie
Historyk Roland Huntford sugerował istnienie tajemniczej luki w życiorysie Scotta w latach 1889–1890, przypisując ją rzekomemu romansowi z zamężną kobietą. Te spekulacje nigdy nie zostały jednoznacznie potwierdzone.
Ekspedycje antarktyczne Roberta Falcona Scotta
Wyprawa „Discovery” (1901–1904)
W 1901 roku Robert Falcon Scott objął dowództwo nad brytyjską narodową ekspedycją antarktyczną, znaną jako wyprawa „Discovery”. Podczas tej misji udało mu się ustanowić nowy rekord południowy, docierając do szerokości 82°S, oraz odkryć Płaskowyż Antarktyczny. Choć wyprawa wniosła znaczący wkład w poznanie kontynentu, załoga zmagała się z brakiem doświadczenia i szkorbutem.
Wyprawa „Terra Nova” (1910–1913)
Druga wielka misja Scotta, wyprawa „Terra Nova” (1910–1913), której celem było zdobycie bieguna południowego, zakończyła się tragicznym zwrotem. W styczniu 1912 roku pięcioosobowa grupa pod jego dowództwem dotarła do celu, ale odkryła, że norweski polarnik Roald Amundsen wyprzedził ich o pięć tygodni.
Tragiczny powrót
Droga powrotna z bieguna okazała się śmiertelną pułapką dla Scotta i jego towarzyszy, którzy zmarli z wycieńczenia i ekstremalnego zimna. Ich ciała, wraz z dziennikami, zostały odnalezione później, stając się świadectwem ich ostatnich chwil i determinacji. Analiza zachowanych rozkazów z października 1911 roku sugeruje, że Scott planował wykorzystanie zespołów psów do transportu w drodze powrotnej, co mogło potencjalnie uratować ich życie.
Nagrody i osiągnięcia Roberta Falcona Scotta
Robert Falcon Scott, jako wybitny badacz polarny, otrzymał wiele prestiżowych nagród i wyróżnień za swoje dokonania.
Królewskie wyróżnienia i medale
W 1901 roku król Edward VII mianował Scotta członkiem czwartej klasy Królewskiego Orderu Wiktoriańskiego (CVO), a po powrocie z pierwszej wyprawy awansował go na komandora tego orderu. Otrzymał również szereg prestiżowych medali geograficznych, w tym Patron’s Medal (1904), Vega Medal (1905) i Cullum Medal (1906).
Pośmiertne uznanie
Po tragicznej śmierci Scotta, w 1913 roku został on uhonorowany Medalem Polarnym. Jego status bohatera narodowego został przypieczętowany licznymi pomnikami wzniesionymi w całej Wielkiej Brytanii.
Nauka i odkrycia Roberta Falcona Scotta
Pierwsze skamieniałości na Antarktydzie
Przy ciałach Scotta i jego towarzyszy odnaleziono niezwykle ważne odkrycie naukowe: pierwsze na Antarktydzie odkryte skamieniałości paproci z rodzaju *Glossopteris*. Dostarczyły one dowodów na to, że kontynent ten był w przeszłości zalesiony, zmieniając postrzeganie jego geologicznej historii.
Wkład naukowy
Wyprawa „Discovery” dostarczyła cennych danych biologicznych, zoologicznych i geologicznych, które znacząco wzbogaciły ówczesną wiedzę o regionach polarnych.
Kontrowersje i relacje związane z Robertem Falconem Scottem
Konflikt z Shackletonem i napięcia w zespole
Relacje Scotta z innymi badaczami bywały burzliwe, zwłaszcza z Ernestem Shackletonem, z którym rywalizował o obszar McMurdo Sound. Podczas wyprawy „Discovery” napięcia pojawiały się również między oficerami Royal Navy a członkami marynarki handlowej, wynikające z różnic w podejściu do zarządzania i dyscypliny.
Zmiana reputacji i współczesna rehabilitacja
Przez wiele dekad Scott był postrzegany jako ikona heroizmu, jednak pod koniec XX wieku jego kompetencje dowódcze zaczęto kwestionować. Analizy z XXI wieku są jednak łaskawsze, wskazując ekstremalne spadki temperatur jako kluczową przyczynę tragedii, co przywraca mu część należnego uznania.
Ciekawostki z życia Roberta Falcona Scotta
Spotkania z arystokracją i kariera w wywiadzie
Jako popularny bohater, Robert Falcon Scott bywał zapraszany na salony i spotykał się z przedstawicielami arystokracji, w tym z królową Amelią Orleańską. Interesującym epizodem w jego karierze była praca w wywiadzie, gdzie w 1906 roku pełnił funkcję asystenta dyrektora Wywiadu Marynarki Wojennej w Admiralicji.
Sztandar saneczkowy
Używany przez Scotta podczas wypraw sztandar saneczkowy jest cennym eksponatem, przechowywanym i wystawionym w katedrze w Exeter, stanowiąc namacalny ślad jego podróży.
Robert Falcon Scott pozostaje jedną z najbardziej fascynujących postaci w historii eksploracji. Jego życie, naznaczone heroizmem, poświęceniem i tragicznym finałem, stanowi inspirację i przestrogę, podkreślając niezwykłą siłę ludzkiego ducha w obliczu ekstremalnych wyzwań.
Często Zadawane Pytania (FAQ)
Co stało się ze Scottem z Antarktydy?
Robert Scott zginął podczas powrotu z wyprawy na biegun południowy w 1912 roku. Jego zespół, dotarłszy na biegun po Norwegach, zmarł z głodu i wyczerpania w obozie na lodzie, w odległości zaledwie kilkunastu kilometrów od magazynu z zapasami.
Kim był Robert Scott?
Robert Falcon Scott był brytyjskim oficerem Royal Navy i badaczem polarnym, który dwukrotnie dowodził wyprawami na Antarktydę. Był jedną z kluczowych postaci w historii eksploracji regionów polarnych na początku XX wieku.
Jak wyglądało wczesne życie Roberta Falcona Scotta?
Robert Falcon Scott urodził się w 1868 roku w Devon, w Anglii, i już w młodym wieku wstąpił do Royal Navy. Tam rozpoczął karierę wojskową, która ostatecznie doprowadziła go do zainteresowania się i podjęcia się dowodzenia ekspedycjami na Antarktydę.
Kim był Scott?
Scott był brytyjskim odkrywcą i kapitanem Royal Navy, znanym przede wszystkim z udziału w kilku wyprawach na Antarktydę. Jego najbardziej pamiętnym dokonaniem jest próba dotarcia do bieguna południowego, choć zakończyła się ona tragicznym w skutkach wyścigiem z Norwegami.
Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Robert_Falcon_Scott
